Južno od Skadra na Bojani - crkva je sazidana na mestu stare, koja je bila grobna crkva zetskih i raških knezova i kraljeva: Mihaila, Bodina, Vladimira, Dobroslava, Gradine i Draginje. Kraljica Jelena je, poštujući starinu i značaj ove crkve, sagradila sa sinovima, Dragutinom i Milutinom, 1290. novu na temeljima stare (to je bio najveći sakralni objekat na prostoru barske nadbiskupije). Tokom srednjeg veka na tom prostoru je postojao utvrđeni grad-trgovište Sv. Srđ i đumrukana (carinarnica). Crkva sv. Sergija i Vakha bila je i u sastavu benediktinskog manastira obnovljenog u 11. veku, verovatno na mestu ranijeg grčkog manastira iz perioda cara Justinijana (6. vek), kada se snažno raširio kult ovih svetitelja; Turci su uništili manastir u 16. veku, danas ostali samo tragovi ruševine; u literaturi se pominje i kao crkva Sv. Srđa kod Obote (Oboda); o značaju kulta Sv. Sergija i Vakha na prostoru Skadra govori i podatak da je Skadar u srednjem veku nosio i ime Rosaf, prema gradu u Siriji gde je Sergije posečen početkom 4. veka i odakle se raširilo poštovanje tog svetitelja u Rimskom carstvu.
Crkva u selu Dajači – u albanskim Hotima nekada je bila pravoslavna crkva, odavno pokatoličena.
Crkva u selu Podi kod Herceg Novog – prema predanju izgrađena je u drugoj polovini 8. veka (u doba ikonoborstva u Vizantiji, kada je veliki broj monaha izbegao na zapad), dok drugo predanje pominje kralja Tvrtka kao ktitora sadašnje crkve; stručnjaci podizanje sadašnje crkve stavljaju u prve decenije 15. veka
Crkva sv. Srđa na Pelješcu kod Stona – nalazila se na vrhu brda više luke Prapratna (današnji Mrkojevići). Služila je pravoslavnom stanovništvu sela Prapratna, Mili i Vinoga. Pošto su sva tri sela silom pokatoličena, Dubrovačka Republika je hram jedno vreme koristila kao vojnu stražarnicu
Crkva kod Breze u centralnoj Bosni – uspomena na postojanje crkve ova dva svetitelja ostala je u u imenu brda Srđ kod Breze u centralnoj Bosni, 25 kilometara od Sarajeva, ali nije potvrđeno da ruševine vizantijske bazilike iz 6. veka pripadaju crkvi koja je bila posvećena Sv. Sergiju i Vakhu.
Crkva sa grobljem u selu Brda kod Budve – na krečnjačkom grebenu Mrka stijena, koji se pruža 1,2 kilometra paralelno sa morem
Crkva u Baru – veruje se da je iz vremena cara Justinijana, više ne postoji
Crkva u Kotoru – takođe iz doba Justinijana, više ne postoji
Crkva kod Dubrovnika – verovatno se nalazila na današnjem brdu Srđ kod Dubrovnika, koje je, prema tome, dobilo ime po kultu svetaca
Crkva u Koločepu kod Dubrovnika – ne postoji više
Crkva na ostrvu Korčula – nalazila se u podgrađu grada Korčule, porušena krajem 15. veka iz odbrambenih razloga, ponovo izgrađena 1551, da bi na njenom mestu bila sagrađena crkva sv. Justine u 19. veku
Crkva u Tivtu – crkva Sv. Srđa, Nikole i Dimitrija (sva tri kulta poreklom su sa istoka) na mestu zvanom Đurđevo brdo, iznad centra današnjeg Tivta (stari centar grada), sagrađena je u prvoj polovini 9. veka; danas zapuštena
Crkva u selu Ržniću kod Dečana – do druge polovine 19. veka u selu su stajale razvaline srpske crkve Sv. Srđa i Vakha; od materijala ove crkve sazidana je sadašnja seoska džamija
Crkva u blizini Tivta – ostaci crkvice Sv. Sergija i Vakha postojali su sve do 1970. godine na brežuljku koji nosi ime ova dva sveca i vrlo staro, a sada i novo, groblje Sv. Srđa, na istočnoj strani – između Tivatskog i Krtolskog zaliva
Crkva u selu Pridvorju u Konavlima kod Dubrovnika – matična crkva u selu je Sveti Srđ i Bak, koja je ograđena (sagrađena) 1584. Pred crkvom Svetoga Srđa i Baka je stećak, visok oko 1,20 metara, širok od 1,20 do 1,35, a debeo 52 cm, na kome je urezan konj sa sedlom, bez jahača, okrenut ulevo. Stećak je dokaz da je na tom prostoru postojalo groblje pre crkve iz 1584, verovatno i starija crkva, koja ne može biti katolička, jer stećci nisu odlika katoličkog obreda.